Historia Program zakonu nie był rewolucyjny ani radykalny. Nie podejmowano otwartej walki politycznej, czy też koncepcji zmian strukturalnych w społeczeństwie. Na czoło wybijały się: konspiracja, organizacja spółdzielcza i oświata. Konspiracja była wówczas warunkiem koniecznym, po skazaniu na śmierć przywódców robotniczych nawołujących do strajku generalnego w 1866, a potem przywódców górniczych po strajkach w latach 1874-1875. Spółdzielczość miała być środkiem do poprawy bytu robotników i była dalekim echem idei socjalizmu utopijnego. Oświata natomiast służyć miała gruntownemu poznaniu przez robotników własnego położenia i praw, tak aby umieli nie tylko dostrzec mechanizmy sprawiedliwości społecznej, ale także je skutecznie egzekwować. Hasłem było Nauka - arsenałem, rozum - bronią, urna wyborcza - pociskiemK. Michałek, Na drodze ku potędze, Warszawa 1992, s. 99..
Program i zasady działania skorygowano znacząco na zjeździe w Reading w 1878. Przyjęto m.in. postulat 8-godzinnego dnia pracy i nacjonalizacji niektórych gałęzi gospodarki (kolej, telegraf, telefon), co miało być kluczem do zmian systemowych. Ze środków nacisku wyłączono natomiast strajk. W tamtym czasie 60% środków organizacyjnych przeznaczano na propagowanie i tworzenie spółdzielni.