16 czerwca połączono organizmy miejskie Głównego Miasta, Osieku, Starego Miasta i Nowego Miasta, a przywilej elbląski zapewniał, że w promieniu 30-40 km nie powstanie żaden zamek, natomiast Gdańsk na tym terenie będzie miał wyłączność praw miejskich.
9 lipca 1455 przywilejem piotrkowskim król zakazywał wprowadzania w Gdańsku ceł i opłat portowych, ponad już istniejące. Odtąd cła miały być w gestii króla, który dążył do ich zniesienia i ożywienia handlu polskiego kupiectwa z gdańskim. W maju 1457 Gdańsk otrzymał królewski przywilej subsydiarny (tzw. wielki przywilej). Dotyczył on ceł na towary przewożone pomiędzy Polską a miastem. Zniesiony został obowiązek wyładunku w komorach celnych towarów transportowanych drogą wodną z Polski, Litwy i Rusi. Król zniósł cło wiślane i lądowe na terenie całych Prus. W Gdańsku zniósł ostatecznie cło funtowe (nałożone przez Krzyżaków i będące powodem niezadowolenia gdańszczan).