Działał na rzecz rozszerzenia aktywności Hakaty na Śląsku, w 1895 współzakładał koło we Wrocławiu. Jednym z jego pomysłów była inicjatywa przymusowego wywłaszczania polskich posiadłości, przeszkadzających państwowej kolonizacji prowadzonej przez Komisję Kolonizacyjną. Donosił do władz na tych urzędników pruskich, których politykę uważał za zbyt życzliwą Polakom.
Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie; jeszcze w szpitalu odebrał specjalny telegram pochwalny, wystosowany przez obradujące w rezydencji Tiedemanna Jeziorki kierownictwo Hakaty. Po śmierci utworzono Fundusz jego imienia, który wspierał Hakatę finansowo.
Źródła: A. Galos, F. H. Gentzen, W. Jakóbczyk, Dzieje Hakaty, Poznań 1966 W. Jakóbczyk, Przetrwać nad Wartą 1815-1914, 55. część cyklu "Dzieje narodu i państwa polskiego", Warszawa 1989
Kategoria:Niemieccy politycy Kategoria:Nacjonaliści niemieccy Kategoria:Zmarli w 1900 Kategoria:Urodzeni w 1861