Po procesie za szpiegostwo skazano go na karę 3 lat więzienia. Po wyjściu na wolność powrócił do Moskwy, skąd wysłano go do Mandżurii. Następnie działał w Finlandii. Od 1931 do maja 1932 był agentem w Niemczech i Austrii. Po wpadce wiedeńskiej siatki szpiegowskiej Razwiedupra odwołano go do ZSRR.
W 1933 został aresztowany przez OGPU. 3 września 1933 skazany przez Kolegium OGPU na karę śmierci, zmienioną na 10 lat łagrów. Karę odbywał w Sołowieckim Obozie Specjalnego Przeznaczenia (SŁON) na Wyspach Sołowieckich (Sołowkach). W okresie wielkiego terroru 9 października 1937 „trójka specjalna” NKWD obwodu leningradzkiego RFSRR skazała jednym wyrokiem listę 1116 więźniów Sołowek na śmierć. Na liście znajdowało się nazwisko Diduszoka i jego dwóch braci – Petra i Wołodymyra. Zginął w masowej egzekucji wraz z innymi ukraińskimi twórcami i działaczami społecznymi (Mykołą Kuliszem, Ołeksą Slisarenką, Mykołą Zerowem, Myrosławem Irczanem, Pawło Fyłypowyczem, Wałerjanem Pidmohylnym, Wołodymyrem Czechiwskim, Łesiem Kurbasem i in.) 3 listopada 1937 na uroczysku Sandarmoch w Karelii.
Linki zewnętrzne Biografia Wasyla Diduszoka (jęz. rosyjski)
Kolejna biografia Wasyla Diduszoka (jęz.