1958 r.)
Legia Cudzoziemska została utworzona 10 marca 1831 jako wojsko najemne, wykorzystywane głównie do podbojów kolonialnych, a następnie do utrzymania w ryzach ludności francuskiego imperium kolonialnego. Pod koniec 1832 roku Legię tworzyło 7 batalionów, które utworzono posługując się kryterium narodowościowym. W związku z tym kryterium w 1 batalionie służyli Szwajcarzy i weterani Hohenlohe, w 2 i 3 batalionie Szwajcarzy i Niemcy, w 4 batalionie Hiszpanie, 5 batalionie Sardyńczycy i Włosi, w 6 batalionie Belgowie i Holendrzy, a w 7 batalionie Polacy. W 1832 roku cztery bataliony (1, 2, 3 i 5) wysłano do Algierii. Z legionistów 400 było niezdolnych do służby z powodu chorób, aresztowań i dezercji. Zdarzały się także przypadki niesubordynacji. W walkach w Algierii do 1857 roku poległo 844 (według innych źródeł poległo ) żołnierzy. W podbój Algierii Legia Cudzoziemska zaangażowana była przez około 20 lat (z wyłączeniem okresu wojny krymskiej).
Po niesnaskach wśród legionistów, dowodzący nimi płk Joseph Bernelle zniósł podział narodowościowy dotychczas panujący w Legii.