Francois "Frans" Botha (ur. 28 września 1968 w Witbank) – południowoafrykański bokser i kickbokser wagi ciężkiej. Były mistrz WBF.
Kariera sportowa Boks Botha przeszedł na zawodowstwo w 1990 roku. W 1991 roku został mistrzem Transwalu. Cztery lata później, dzięki serii 35 zwycięstw z rzędu, otrzymał szansę walki o wakujący tytuł mistrza świata IBF przeciwko Axelowi Schultzowi (ówczesny bilans 21-2-1). 15 grudnia 1995 roku w Stuttgarcie pokonał Niemca przez niejednogłośną decyzję. Po walce w próbce moczu Afrykanera znaleziono ślady sterydu nandrolonu. Lekarze Bothy twierdzili, że przepisali mu nandrolon w celu leczenia kontuzji barku, a podana dawka nie miała wpływu na wynik walki. IBF uznała te wyjaśnienia za wiarygodne i utrzymała wynik walki w mocy. Schultz pozwał IBF i Bothę przed amerykański sąd. W rezultacie procesu Bothę zdyskwalifikowano i odebrano mu tytuł, a walkę uznano za nieodbytą.
Na ring powrócił po niemal rocznej przerwie, aby ponownie walczyć o mistrzostwo IBF – tym razem przeciwko Michaelowi Moorerowi (37-1-0). Przegrał przez techniczny nokaut w dwunastej rundzie.
W 1999 roku zmierzył się z Mikiem Tysonem (45-3-0). Mimo że Botha kontrolował walkę, Tyson znokautował go w piątej rundzie kontrującym prawym.