Polegała ona na stosowaniu wobec pacjentów bolesnych elektrowstrząsów (Faradisation) lub innych silnych bodźców bólowych.
Nowa metoda zastąpiła wcześniej stosowaną metodę „odpoczynku i ćwiczeń” (Schonung und Übung) i wkrótce zdobyła popularność w Niemczech i Austrii, określana jako metoda Kaufmanna lub Kaufmanna-KehreraUwe Henrik Peters: Lexikon Psychiatrie, Psychotherapie, Medizinische Psychologie: mit einem englisch-deutschen Wörterbuch im Anhang. Elsevier, Urban & Fischer Verlag, 2007 s. 186 (Kaufmann[-Kehrer]-Methode, Kaufmannisch lub Kaufmann Kur). Po krótkim okresie względnej popularności i ożywionej debaty nad skutecznością i etycznymi aspektami takiego leczenia, metoda została zabroniona, najpierw przez Pruskie Ministerstwo Wojny pod koniec 1917 roku, a w 1918 roku w Austrii. Wiedeński psychiatra Julius Wagner-Jauregg został oskarżony w 1918 roku o zbyt intensywne traktowanie pacjentów wstrząsami; oskarżającym był Sigmund Freud.
Po wojnie, do 1933 roku, kierował oddziałem neurologicznym szpitala miejskiego. Stracił pracę z powodu żydowskiego pochodzenia.