1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 5 dywizjon wojsk taborowych. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 71. lokatą w korpusie oficerów taborowych. Był wówczas 5 dywizjonie taborów w Krakowie. Następnie przeniesiony został z korpusu oficerów taborowych do korpusu oficerów kawalerii i przydzielony do 2 pułku ułanów w Suwałkach. 2 kwietnia 1929 został awansowany na rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 i 1. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1930 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu na stanowisko dowódcy oddziału sztabowego, a w marcu 1931 do 8 pułku strzelców konnych w Chełmnie. Dowodził szwadronem oraz był adiutantem pułku. Z dniem 31 lipca 1934 został przeniesiony z dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII w stan spoczynku. W 1938 jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Radom i posiadał przydział do Okręgowej Kadry Oficerskiej Nr I.
W 1939 został zmobilizowany do 1 pułku szwoleżerów.