Pełnił służbę jako oficer sztabu w Naczelnym Dowództwie, Naczelnej Komendzie Powstania Górnośląskiego oraz w Inspektoracie Armii Nr 4 na stanowisku 2 referenta.

W 1922 odznaczono go orderem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:We wrześniu 1923 został przydzielony ze stanowiska szefa sztabu 27 Dywizji Piechoty w Kowlu do Oddziału IV Sztabu Generalnego. W styczniu 1924 został ponownie przydzielony do 27 Dywizji Piechoty na stanowisko szefa sztabu. 31 marca 1924 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 108. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W latach 1924–1925 był słuchaczem Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 15 października 1925, po ukończeniu kursu i uzyskaniu dyplomu oficera Sztabu Generalnego, przeniesiony został do 50 pułku piechoty na stanowisko dowódcy II batalionu, potem zastępca dowódcy pułku. 28 lutego 1927 został przydzielony do dowództwa 29 Dywizji Piechoty w Grodnie na stanowisko szefa sztabuDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 28 lutego 1927 roku, s. 65.. 6 lipca 1929 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza na stanowisko dowódcy batalionu KOP „Stołpce”Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 11 z 6 lipca 1929 roku, s. 213..