Halina Stabrowska ps. „Wita”, „Pani Marta”, „Kolno”; nazwiska organizacyjne: In Peters, Halina Kocurska, Halina Lechicka, Wanda Żuchowska, Halina Żurowska (ur. 11 kwietnia 1901 w Środzie Wielkopolskiej, zm. 30 listopada 1943 w Warszawie) – bydgoska działaczka społeczna w okresie międzywojennym, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Halina Stabrowska była córką Telesfora Schmidta (inżynier, pracownik PKP, legionista, twórca szkoły szybowcowej w Fordonie) i Zofii z domu Woźna. Zamieszkiwała w Bydgoszczy i była członkinią Polskiego Białego Krzyża, prowadziła w wojsku pracę kulturalno-oświatową oraz członkini zarządu Polskiego Związku Zachodniego. Wybrana posłem na sejm w 1938 roku oraz odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. We wrześniu 1939 natychmiast po wkroczeniu Niemców została aresztowana, ale 25 września 1939 wykupiła ją rodzina. Zbiegła do Warszawy pod zmienionym nazwiskiem, a tam zgłosiła się do dyspozycji gen. Michała Karaszewicza-Tokarzewskiego, przez którego została wprowadzona do Służby Zwycięstwu Polski.