Równolegle z pracą pedagogiczną zajmował się działalnością naukową. Pisał artykuły dotyczące teorii matematyki. W 1828 uzyskał stopień doktora filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. W roku szkolnym 1828/9 wygrał konkurs ogłoszony przez Komisję Rządową Wyznań religijnych na profesora algebry i rachunku wyższego na Uniwersytecie Warszawskiem. Po zamknięciu Uniwersytetu po powstaniu listopadowym pracował w Gimnazjum Gubernialnego w Warszawie i Obserwatorium Astronomicznym. W 1836 roku został profesorem matematyki czystej w Kursach Dodatkowych, przekształconych potem w Kursa Pedagogiczne. W 1853 przeszedł na emeryturę.Wspomnienie pośmiertne Kurier Warszawski 1883 nr 334 s. 4
Od 1862 do 1869 był kierownikiem katedry matematyki w Szkole Głównej w Warszawie, gdzie przez 2 lata był dziekanem wydziału matematyczno-fizycznegoF. Sulimierski Augustyn Frączkiewicz. Wspomnienie pośmiertne Wszechświat 1884 nr 1 s. 2-3.
Był redaktorem "Pamiętnika Umiejętności Czystych i Stosowanych", publikował również w "Bibliotece Warszawskiej". W uznaniu zasług został przyjęty w poczet członków Akademii Umiejętności w Krakowie oraz uznany za członkiem honorowym Towarzystwa Przyrodniczego im.