Na początku 1893 roku Carl Scholz kupił teren pod budowę nowego browaru. Była do romboidalna działka o powierzchni niemal 1,5 ha na ówczesnych peryferiach miasta (obecnie ul. Jedności Narodowej). Działka była atrakcyjna sama w sobie, a przylegający do niej od północy węzeł kolejowy oraz od wschodu słodownia (Breslauer-Actien-Fabric) były dodatkowymi atutami. Budowa rozpoczęła się szybko. Od początku inwestowano w nowoczesny sprzęt: chłodziarkę marki Linde, urządzenia do uzdatniania wody Arnolda & Schirmera z Berlina, urządzenia do regulacji ciśnienia przepompowywanego piwa z zakładu Justusa Brauna z Norymbergi, urządzenia do napełniania beczek przedsiębiorstwa Stockheim z Mannheimu czy podgrzewane parą kotły przedsiębiorstwa Germania z Chemnitz. Browar ruszył już w następnym roku, na czas nie udało się tylko uruchomić słodowni. W kolejnych latach szybko się rozwijał. Po wprowadzeniu do sprzedaży piwa butelkowego, wydajność jednej chłodziarki okazała się niewystarczająca. Już w 1896 zdecydowano się na zakup drugiej i budowę betonowego zbiornika na lód w kształcie cylindra o średnicy siedmiu metrów i wysokości pięciu metrów. I to okazało się niewystarczające, bo w 1899 zakupiono trzecią chłodziarkę. Dużym sukcesem było też dla browaru „Pfeifferhof” pozyskanie w 1898 Piwnicy Świdnickiej.