u Marka). W Ewangelii Łukasza pojawiają się mowy pierwsza, druga i siódma, a u Jana trzecia, piąta i szósta. Podsumowując: U Mateusza: Eli, Eli, lema sabachthani? U Marka: Eloi, Eloi, lema sabachthani? U Łukasza: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. (modlitwa za oprawców) Zaprawdę, powiadam ci, jeszcze dziś będziesz ze mną w raju. (słowa skierowane do Dobrego Łotra) Ojcze, w ręce Twoje oddaję ducha mego. (słowa wypowiedziane tuż przed śmiercią) U Jana: Niewiasto, oto twój syn; oto twoja matka. (słowa skierowane do Marii i ucznia, którego Jezus miłował – prawdopodobnie Jana Apostoła) Pragnę. (w wymiarze czysto fizycznym: prośba o zwilżenie warg) Dokonało się. (słowa wypowiedziane tuż przed śmiercią)
Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią A Jezus mówił: „Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią”. (Łk 23, 34)
Ta pierwsza z mów Jezusa jest modlitwą do Boga Ojca o wybaczenie jego oprawcom, tj. rzymskim żołnierzom i wszystkim pozostałym ludziom, którzy przyczynili się do jego ukrzyżowania.
W Mt 5, 44 Jezus zachęca uczniów, by kochali swoich wrogów i modlili się za prześladowców.