W chwili gdy wódz Indian zamierzał opuścić miejsce rozmowy, jeden z żołnierzy strzelił mu w plecy. W wynikłej w chwilę później strzelaninie, Grattan i jego 30 ludzi ponieśli śmierć. Masakrę przeżył zaledwie jeden żołnierz, jednak i on w wyniku ran zmarł wkrótce w forcie.
Gdy wiadomość o masakrze dotarła do sztabu armii, zarządzono wysłanie ekspedycji karnej. Dowódcą mianowano 53-letniego Williama Selby Harneya, weterana i jednego z bohaterów wojny z Meksykiem (1846–1848). W Forcie Kearney, gdzie stacjonowała część jego dawnej jednostki, Harney zebrał oddział 600 ludzi, z którymi w dniu 24 sierpnia wyruszył w kierunku obozu Siuksów.
Bitwa Dnia 3 września 1855 r. ekspedycja dotarła do Blue Water Creek, jednego z dopływów Platte Rivers w zachodniej Nebrasce. Nad rzeką znajdował się obóz, w którym przebywało około 250 mężczyzn, kobiet i dzieci z plemienia Brulé. Po odrzuceniu przez Indian żądań Harneya, by wydać winnych zeszłorocznej masakry, dowódca wydał rozkaz do ataku na obóz. Część Siuksów rozpoczęła ucieczkę w kierunku rzeki, stając się łatwym celem dla żołnierzy, strzelających także do kobiet i dzieci. Grupa uzbrojonych wojowników przedarła się przez linię amerykańską, po czym przez następne kilka godzin ścigana była przez kawalerzystów.