Pierwszy z trójcy jest nazywany Uszedar (awestyjskie Uxšayat̰.әrәta) i ma narodzić się w roku 9970 (według kalendarza zaratusztriańskiego). Jego imię oznacza „ten, który pomnaża prawdę”Lommel, ss. 205 - 236. Następnie na świecie ma pojawić się Uszedarmah (awestyjski Uxšayat̰.nәmah), w roku 10970. Jego imię oznacza „ten, który pomnaża pobożność”. Ich dziewicze matki będą zaś nazywały się Srutat-fedhri (awestyjska Śrūtat.fəδrī, czyli „ta, która ma sławnego ojca”) oraz Vanghu-fedhri (awestyjska Vanghu.fəδrī, czyli "ta, która ma dobrego ojca)Boyce, s. 285. W obydwu przypadkach świat dozna krótkotrwałej poprawy. Dojdzie do umocnienia i odnowienia wiary, a wrogowie wiernych zostaną odparci na pewien czas.
Poprawa wynikająca z ich działalności będzie jednak tylko krótkotrwała – po pewnym czasie ludzie wrócą do grzesznych zwyczajów i sytuacja ulegnie pogorszeniu. Dopiero w roku 11943 narodzi się ostatni saoszjant, noszący ten tytuł jako imię. Postać ta jest kojarzona z Astwateretą (awestyjskie „ucieleśniona prawda”) z Młodszej Awesty. Jego matką będzie zaś Eredad-fedhri (awestyjska Ərədad.fəδrī, czyli „ta, która przynosi ojcu spełnienie”).