Pod koniec października odbył się 5 Krąg Wojskowy Kozackiego Wojska Ussuryjskiego, na którym ogłoszono masową moblizację Kozaków ussuryjskich w szeregi Specjalnego Kozackiego Oddziału Ussuryjskiego. Kałmykowcy znani byli ze swoich grabieży miejscowej ludności Przymorza. Ich reżim w sowieckiej historiografii został nazwany kałmykowszcziną (калмыковщина). Po przejęciu najwyższej władzy politycznej i wojskowej na Syberii i Dalekim Wschodzie przez admirała Aleksandra W. Kołczaka 18 listopada 1918 r., ataman gen. mjr I.P. Kałmykow początkowo nie uznał jego zwierzchności. Zrobił to dopiero w marcu 1919 r. Wiosną tego roku admirał A.W. Kołczak zażądał wysłania Specjalnego Kozackiego Oddziału Ussuryjskiego, przemianowanego w lutym na Specjalny Oddział Ussuryjski, na front. Ataman I.P. Kałmykow zgodził się, ale faktycznie rozkazu nie wypełnił. Doprowadziło to do dużego niezadowolenia w jego oddziałach. W celu wzmocnienia swojego autorytetu wraz z oddziałami japońskimi od 29 maja do 9 czerwca przeprowadził antypartyzancką operację w rejonie Chabarowska. Pod koniec czerwca w stanicy Grodiekowo obradował 7 Krąg Wojskowy Ussuryjskiego Wojska Kozackiego, na którym formalnie wystąpiono do atamana I.P. Kałmykowa o wysłanie Specjalnego Oddziału Ussuryjskiego na front. W lipcu i na pocz.