Wybór Paschalisa III Dwa dni po śmierci Wiktora IV z inicjatywy Rainalda z Dassel i bez konsultacji z cesarzem obecni w Lukce schizmatyccy kardynałowie przystąpili do wyboru nowego (anty)papieża. Jeszcze tego samego dnia obrano kardynała Guido di Crema, krewnego Wiktora IV, który nominację kardynalską uzyskał jeszcze od papieża Lucjusza II. Przybrał on imię Paschalis III. 26 kwietnia został konsekrowany przez biskupa Henryka z Leodium.
Nowy antypapież miał duże problemy z zyskaniem poparcia. Początkowo wahał się nawet sam Fryderyk I, z którym nie skonsultowano tej elekcji. Większość niemieckiego episkopatu opowiedziała się za uznaniem Aleksandra III. Ostatecznie jednak, po fiasku negocjacji z Aleksandrem III, na synodzie w Würzburgu w maju 1165 uznał on Paschalisa III za papieża, a zwolennicy Aleksandra III w episkopacie Niemiec i Italii byli pozbawiani stanowisk.
Lista elektorów Nie wiadomo dokładnie ilu ani którzy kardynałowie brali udział w wyborze Paschalisa III, gdyż żadne współczesne źródło tego nie odnotowało.