Piotr Krakowski (ur. 18 stycznia 1925 w Tarnowie, zm. 4 lutego 1997 w Krakowie) – historyk sztuki, profesor.
Życiorys Był synem Jana i Stanisławy z d. Świderskiej. Brat Wojciecha. Po II wojnie światowej przyjechał do Krakowa, gdzie następnie ukończył studia na kierunkach historia sztuki (Uniwersytet Jagielloński) i architektura (Akademia Górniczo-Hutnicza). W latach 1950–1962 był zatrudniony w służbach konserwatorskich Urzędu Wojewódzkiego. Od 1963 roku pracował w Instytucie Historii Sztuki UJ, w którym 5 lat później, pod kierunkiem Tadeusza Dobrowolskiego, obronił pracę doktorską Symbolizm w malarstwie krajobrazowym doby romantyzmu. W 1981 otrzymał habilitację na podstawie pracy Teoretyczne podstawy architektury XIX w. Od 1986 był profesorem nadzwyczajnym, od 1993 profesorem zwyczajnym. Od 1991 kierował Zakładem Historii Sztuki Nowoczesnej IHS UJ.
Członek Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Artystycznych (AICA), członek korespondent Polskiej Akademii Umiejętności. Przez wiele lat przewodniczył Komisji Teorii i Historii Sztuki PAN w Krakowie. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Zajmował się przede wszystkim sztuką XIX i XX wieku. Był promotorem doktoratu Marka Zgórniaka.