Od 1989 działał w olsztyńskim kole Macierzy Ziemi Cieszyńskiej, od 1993 był członkiem zarządu koła (przez pewien czas wiceprezesem); Zarząd Główny Macierzy uhonorował go dwukrotnie dyplomami uznania, a w 2001 nadano Lorkowi tytuł członka honorowego Macierzy.
Został odznaczony m.in. Srebrnym (1973) i Złotym Krzyżem Zasługi (1984), Krzyżem Kawalerskim (1999) i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2001), Odznaką „Zasłużony Pracownik Rolnictwa” (1991), Odznaką honorową „Zasłużony dla Rolnictwa” (2002), Odznaką honorową „Zasłużony dla Warmii i Mazur” (1997), Odznaką „Za Zasługi dla Województwa Suwalskiego” (1982), Honorową Odznaką Akademii Rolniczo-Technicznej (1993), nagrodą ministra edukacji narodowej i kilkoma nagrodami rektora.
Manfred Lorek był dwukrotnie żonaty – z Heleną Cecylią Szymańską (1941-2004), również działaczką olsztyńskiego koła Macierzy Ziemi Cieszyńskiej (skarbnik koła), pracownikiem techniczno-administracyjnym katedry kierowanej przez męża, oraz z Władysławą Stamporowską (ur. 1944). Z pierwszego małżeństwa miał syna Marcina.
Zmarł 10 grudnia 2008.