W przedterminowych wyborach w 1962 liberałowie wzmocnili swoją pozycję, zdobywając 63 mandaty.
Najważniejszymi punktami ideologii spokojnej rewolucji były „zmiana roli państwa-rządu w kreowaniu życia Québécois; troska o quebecką rodzinę; wzmacniania pozycji języka francuskiego”M. Kijewska-Trembecka, Québec i Québécois. Ideologie dążeń niepodległościowych, Kraków 2007, s. 177..
Liberałowie doprowadzili do laicyzacji życia prowincji. Państwo przejęło z rąk Kościoła kontrolę nad szkolnictwem podstawowym i średnim, opieką zdrowotną oraz opieką społeczną. W efekcie rozrosła się administracja państwowa – powstało 27 nowych jednostek administracyjnych i o 53% wzrosła liczba zatrudnionych w służbie cywilnej. Na wydatki w szkolnictwie, służbie zdrowia i opiece społecznej liberałowie wydali prawie 70% budżetuM. Kijewska-Trembecka, Québec i Québécois. Ideologie dążeń niepodległościowych, Kraków 2007, s. 178..
Edukacja Reformą edukacji zajęła się powołana w 1961 komisja, na czele której stanął Alphonse-Marie Parent, prorektor Uniwersytetu Laval. Od nazwiska przewodniczącego nazywano ją Komisją Parenta. W 1964 na mocy uchwalonego w 1963 Prawa 60 (Bill 60) powołano do życie pierwsze w dziejach Quebecu świeckie ministerstwo edukacji. Na jego czele stanął Paul Gerin-Lajoie.