W 1946 przyjechała do Polski, gdzie m.in. udało się jej poznać ojca (niebawem zmarłego, w 1947). W 1949 uzyskała dyplom magistra na Akademii Handlowej w Krakowie, by wkrótce rozpocząć studia z historii sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim; w 1955 przedstawiła pracę magisterską Pierwiastki ludowe w malarstwie polskim pierwszej połowy XIX wieku. Studia łączyła z pracą zawodową, była tłumaczką i ekonomistą (m.in. w Cepelii), a od 1952 pracowała w Pracowni Badania Sztuki Ludowej Instytutu Sztuki PAN w Krakowie pod kierunkiem Romana Reinfussa. Z Instytutem była związana do końca życia, uczestnicząc w szeregu badań terenowych i podejmując badania indywidualne.

Zainteresowania naukowe Marii Przeździeckiej obejmowały głównie rzeźbę i malarstwo ludowe, a także rękodzieło artystyczne (haft, ceramika). Na początku lat 60. podjęła pod kierunkiem słoweńskiego profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego Vojeslava Molègo temat małopolskiego malarstwa ikonowego XIX wieku, czego efektem stała się rozprawa doktorska obroniona na tymże uniwersytecie w 1964;