W czasie I wojny światowej prawie cała ludność prawosławna udała się na bieżeństwo. Wyposażenie cerkwi zakopano w podpiwniczeniu; jednak bezpowrotnie zaginęło. Sama świątynia, podobnie jak plebania i budynki gospodarcze, uległa znacznym uszkodzeniom. Parafię reaktywowano dopiero w 1928. Od tego czasu trwała stopniowa odbudowa zniszczonych obiektów. W 1944 w wyniku działań wojennych cerkiew całkowicie spłonęła. Wkrótce na pogorzelisku wzniesiono prowizoryczną drewnianą świątynię, która w 1945 również spłonęła. Przez krótki okres nabożeństwa odprawiano w pobliskim, nieistniejącym dziś folwarku Kuściń. W tym czasie teren parafii uległ zmniejszeniu wskutek ustanowienia nowej granicy państwowej. W 1946 rozpoczęto budowę obecnej murowanej cerkwi pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego, którą ukończono kilka lat później. Większość wyposażenia cerkiewnego pochodzi z zachodniej Polski. W 1959 z Wojnowa sprowadzono żeliwny dzwon. W 1973 wymieniono ikonostas (dotychczasowy przeniesiono do kaplicy w Siderce). W 1980 wzniesiono krzyż mający upamiętniać spaloną cerkiew. W tym samym roku rozpoczęto budowę nowej plebanii, którą ukończono w 1982.
21 września 1992 przez kuźnicką parafię przewożone były relikwie św.