Stanisław Wąsik (ur. w Tobolsku, zm. 25 maja 2004 w Londynie) – działacz socjalistyczny i niepodległościowy. Uczestnik wojny obronnej w 1939 oraz obrony Francji w 1940. Internowany w Szwajcarii, zbiegł do Anglii, gdzie służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie. Od 1965 do 1990 przewodniczący Centralnego Komitetu Zagranicznego PPS.
Życiorys Syn działacza PPS Antoniego Wąsika. Urodził się na Syberii w miejscu zesłania ojca. Po upływie zesłania, rodzina przeniosła się do Odessy. W 1923 wraz z rodziną został repatriowany do Polski, gdzie w 1927 ukończył naukę w III Gimnazjum Związku Zawodowego Nauczycielstwa Polskiego Szkół Średnich w Warszawie. Od 1925 był członkiem Związku Polskiej Młodzieży Socjalistycznej.
W 1927 rozpoczął studia na wydziale prawa na Uniwersytecie Warszawskim, zakończone uzyskaniem tytułu magistra praw w 1931. W trakcie studiów należał do ZNMS, z ramienia którego działał w Bratniej Pomocy Studentów UW. W trakcie studiów pracował dorywczo jako korepetytor oraz prowadził świetlice RTPD. Od II roku studiów pracował w dziale pracy i płacy Związku Zawodowego Pracowników Kolejowych. Po ukończeniu studiów odbył służbę w Szkole Podchorążych Rezerwy Wojsk Łączności w Zegrzu.