Lombardo zagrał we wszystkich trzech meczach – z Niemcami, Irlandią Północną i Czechosłowacją.
Fatalny występ na mistrzostwach świata Argentyna powetowała sobie rok później, zdobywając kolejny tytuł mistrza Ameryki Południowej podczas rozegranego u siebie turnieju Copa América 1959. Lombardo zagrał w pięciu spotkaniach – z Boliwią, Peru, Chile, Urugwajem i Brazylią.
Jeszcze w tym samym roku zorganizowano w Ekwadorze kolejny turniej Copa América 1959, gdzie Argentyna została wicemistrzem Ameryki Południowej. Lombardo zagrał tylko w jednym meczu – z Paragwajem.
W 1960 roku Lombardo przeniósł się do głównego rywala Boca Juniors – River Plate. W nowym klubie po rozegraniu 9 meczów zakończył karierę.
W latach 1952–1959 Lombardo rozegrał w reprezentacji Argentyny 37 meczówArgentina – Record International Players. Grający z charakterystycznym czarnym wąsikiem, kędzierzawy Lombardo, pomimo tego, że był krępy i niski, uchodzi za najlepszego prawego obrońcę świata w latach 50. Potrafił instynktownie przewidzieć zamiary rywala, dzięki czemu przechwytywał mnóstwo podań, po czym natychmiast uruchamiał napastników swoje drużyny.