Na jego czele stanął Serb Božidar Jeremić, 1 zastępcą został Chorwat Ilia Ćavlina, 2 zastępcą – Słoweniec Frano Szusztersić, 3 zastępcą – Serb Konstantin Perić, sekretarzem – Chorwat Pajo (Pavle) Gregorić, skarbnikiem – Chorwat Ante Dobrovolni. Wydawano pismo "Jugoslavienskog ujedinienje", którego redaktorem był Serb prof. Mirko Jovanović. Z powodu ofensywy wojsk bolszewickich i klęsk oddziałów admirała Aleksandra W. Kołczaka Wecze nie zdołało rozwinąć szerszej działalności. Głównym zadaniem w takiej sytuacji stało się wywiezienie Jugosłowian z Rosji do ojczyzny. Zastanawiano się, czy ewakuować się z portów Dalekiego Wschodu drogą morską, czy lądem przez europejską część Rosji. Pojawił się jednak problem z odejściem jugosłowiańskich jednostek wojskowych z frontu. Kapitan Vladimir Pavković, dowódca Ochotniczego Pułku Serbów, Chorwatów i Słoweńców im. Majora Blagoticia, broniącego Czelabińska i okolicznych obszarów, wystąpił do francuskiego komendanta alianckiej misji wojskowej na Syberii gen. Maurice'a Janina o podstawienie wagonów kolejowych w celu ewakuacji. Zabiegał też o wycofanie z frontu pozostałych jugosłowiańskich jednostek wojskowych. Generał M. Janin skierował go do miejscowego rosyjskiego dowódcy, który nie zgodził się na to. W takiej sytuacji kpt. V.