Zawierają liczne chloroplasty i w efekcie są zielone.
Systematyka i pochodzenie Długoszowce znani są ze śladów kopalnych z permu.
Jedyna rodzina w obrębie monotypowego rzędu długoszowców Osmundales stanowiącego klad bazalny współczesnych paprotkowych Polypodiidae z klasy paproci Polypodiopsida. Wykazuje zarówno cechy typowe dla paprotkowych (paproci cienkozarodniowych), jak i strzelichowych (paproci grubozarodniowych). Do cech pierwotnych należą m.in. przylistki; otwarte użyłkowanie; duża liczba zarodników wytwarzanych w zarodniach; to, że zarodnie powstają z więcej niż pojedynczej komórki; długo żyjące gametofity z masywnymi plemniami; brak zawijki; jednocześnie dojrzewające zarodniki.
Ze względu na nagromadzenie cech pierwotnych grupa ta bywa wyodrębniana od pozostałych paproci cienkozarodniowych Filicidae jako podklasa długoszowe Osmundidae. Pozycja systematyczna w obrębie podklasy paprotkowych według systemu Nitta i in. (2022)
Pozycja systematyczna w obrębie podklasy w systemie PPGI (2016) oraz Smitha i in. (2006)
Podział na rodzaje