Po upadku Związku Radzieckiego podjął starania o odzyskanie rodzinnego majątku na Grodzieńszczyźnie, a także próbował włączyć się w życie polityczne Białorusi m.in. kandydując w wyborach prezydenckich 1994 (ostatecznie jego kandydatury nie zarejestrowano). W 1992 rozpoczął wydawanie efemerycznego pisma Pryzmat przeznaczonego dla Polaków z Białorusi oraz innych krajów WNP. Stanął na czele Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej.
Deklaruje się jako przeciwnik obecnych władz w Mińsku. Jest członkiem Związku Polaków na Białorusi uznawanego przez władze polskie"Lekka" dyktatura, "Dziennik Kijowski", nr 5 (372), marzec 2010, s. 1, 17 (wywiad Borysa Dragina z Alexandrem Pruszyńskim). Wielokrotnie był zatrzymywany i aresztowany przez białoruską policję oraz skazywany na kary grzywny za nielegalne demonstracje polityczne. W 2010 bez powodzenia ubiegał się o mandat radnego Mińska z ramienia chrześcijańskich demokratów. W 2015 ponownie wyraził chęć kandydowania w wyborach prezydenckich, ale Centralna Komisja Wyborcza odmówiła zarejestrowania jego kandydatury ze względów formalnych.