Przebywał w Monachium, Paryżu i Berlinie, lecz w końcu za namową Alexandra von Humboldta (1769–1859) pojednał się z rodziną i wrócił do Szczecina.

Następnie zainteresował się kupiectwem i pracą dla firmy ojca, który sfinansował mu naukę zawodu. Dohrn nauczył się wówczas francuskiego, hiszpańskiego, angielskiego i włoskiego, i odbył podróże do Norwegii, Szwecji, Francji, Włoch, Algierii, Hiszpanii i Brazylii. Podczas tych podróży ponownie zbierał okazy chrząszczy oraz zaczął kolekcjonować pieśni ludowe.

Do Szczecina powrócił w 1837 roku, gdzie zajął się tłumaczeniem literatury hiszpańskiej, wydając cztery tomy przekładów dramatów oraz niektórych mniej znanych komedii Calderona (1600–1681). W tym samym roku zawarł związek małżeński z Adelheid Dietrich (1804–1883), która w końcu uzyskała akceptację ojca. Para doczekała się trzech synów – Heinricha (1838–1913), Antona (1840–1909) i Wilhelma, oraz córki Annę. Jego prawnukiem (wnukiem córki) był dyrygent Wilhelm Furtwängler (1886–1954).