Jeśli sytuacja zachodzi przed pęknięciem błon płodowych, to taki stan określa się jako przodowanie pępowiny.
Czynniki ryzyka Do czynników ryzyka zalicza się: zaburzenia ułożenia i położenia płodu ciążę mnogą niską masę urodzeniową, poród przedwczesny wielodzietność manipulacje położnicze wielowodzie wady rozwojowe lub blizny macicy długą i cienką pępowinę spontaniczne przerwanie błon płodowych
Rozpoznanie Wypadnięcie pępowiny podejrzewa się w każdym przypadku nieprawidłowego rytmu serca płodu występującego po przerwaniu błon płodowych. Do najczęściej obserwowanych nieprawidłowości należy bradykardia, rzadziej występują głębokie zmienne deceleracje. Zarówno w przypadku pęknięcia błon płodowych, jak i przy zaburzeniach czynności serca płodu wykonuje się badanie wewnętrzne, które może pozwolić na rozpoznanie. W skrajnych przypadkach pępowina może być widoczna w sromie.
Rokowanie Śmiertelność wśród płodów w przypadku wypadnięcia pępowiny wynosi 20–25%. Rokowanie jest zależne od szybkości ustalenia rozpoznania i zakończenia porodu. Źle rokuje wcześniactwo, obecność zielonych wód płodowych, słabe tętnienie naczyń pępowinowych i zaburzenia czynności serca płodu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Położnictwo