Gałązki z plemniami są jednak krótsze, bardziej brązowe i gęściej pokryte listkami niż wegetatywne. Listki perychecjalne, wspierające rodnie i później sporofit (sporogon) są podługowato-językowate i osiągają 4–5 mm długości oraz 2 mm szerokości. Zarodnie powstają rzadko. Zarodniki są szarobrązowe, osiągają ok. 25 µm średnicy.
Gatunki podobne Makroskopowo podobny jest zwłaszcza torfowiec Girgensohna S. girgensohnii, który ma jednak jaśniejsze łodyżki (od jasnozielonych do co najwyżej jasnobrązowych). Podobny jest też torfowiec wąskolistny S. angustifolium, u którego jednak pąk szczytowy jest zawsze ukryty przez gałązki.
Ekologia i biologia thumb|Wysepka torfowca obłego na skraju torfowiska przejściowego i szuwaru pałkowego z turzycą błotną i zachylnikiem błotnym Ma szerokie spektrum troficzne – występuje na eutroficznych i mezotroficznych torfowiskach niskich i przejściowych. Zawsze jednak są one zasilane minerotroficznie tj. wodami, które wcześniej przepływały przez podłoże mineralne. Jest tolerancyjny względem stopnia uwodnienia i zacienienia, ale preferuje miejsca otwarte, rzadko rośnie w zaroślach i luźnych lasach, zawsze w miejscach co najmniej wilgotnych lub mokrych. Często obecny jest na zasadowych torfowiskach soligenicznych i w mszarnych zbiorowiskach w obrębie tundry.