roku 1900 ulicę przemianowano na Einbaumstrasse.. Budowa trwała od kwietnia 1885 do listopada 1888. W 1889 roku powstała dodatkowo poliklinika dla nerwowo chorych, odzwierciedlając przekonanie Wernickego o nierozerwalności neurologii i psychiatrii.
Następcą Wernickego był Karl Bonhoeffer. W latach 1900–07 działalność kliniki uległa zawieszeniu, z powodu konfliktu między środowiskiem naukowym a władzami miasta. W 1904 roku Wernicke został powołany na katedrę Uniwersytetu w Halle.
W kwietniu 1907 roku Klinika Psychiatryczna została przeniesiona do nowego budynku przy Auenstrasse 42 (ul. O. Bujwida 42) i połączona z kliniką chorób nerwowych. Bonhoeffer również traktował neurologię i psychiatrię nierozłącznie, w tradycji Griesingera i Wernickego. Kadencja Bonhoeffera trwała do 1912 roku, po Bonhoefferze katedrę objął Alois Alzheimer.
Następcą Alzheimera był od 1916 do 1921 Oswald Bumke, a po nim Robert Wollenberg (od 1921 do 1930). Kolejnymi kierownikami byli w latach 1930-38 Johannes Lange i Werner Villinger, od 1938 do 1945.
Stary budynek w czasie wojny uległ zniszczeniu, stąd przeniesiono ją do starej siedziby przy Kraszewskiego;