W 1916 ustąpił z rządu, ponieważ nie zgadzał się na wprowadzenie przymusowego poboru do wojska, za czym opowiadał się premier. W tym samym roku w ALP doszło do wewnętrznego podziału, zaś Hughes wraz z grupą rozłamowców wszedł w skład Nacjonalistycznej Partii Australii. W 1917 Tudor został nowym przywódcą ALP, a tym samym liderem opozycji. W okresie jego kierownictwa partia dwukrotnie - w 1917 i 1919 - przegrywała w wyborach. Przewodził ALP aż do swej śmierci, stając się jej pierwszym liderem, który zmarł w czasie swej kadencji. Był też pierwszą w historii Australii osobą, która choć była federalnym liderem opozycji, nigdy nie została premierem.
Linki zewnętrzne Frank Tudor w Australian Dictionary of Biography
Kategoria:Australijscy ministrowie Kategoria:Australijscy związkowcy Kategoria:Członkowie Izby Reprezentantów Australii Kategoria:Urodzeni w 1866 Kategoria:Zmarli w 1922 Kategoria:Politycy Australijskiej Partii Pracy