W 1991 brała udział w mistrzostwach świata rozgrywanych zarówno w hali, jak i na stadionie, w żadnym z tych występów nie zdobyła medalu. Startowała na igrzyskach afrykańskich w Kairze, tam zdobyła dwa złote medale (w konkurencji biegu na 400 m indywidualnie i w sztafecie) i jeden srebrny (w konkurencji biegu na dystansie 200 m).
Do intensywnych startów w zawodach międzynarodowych powróciła w 1994 roku. Brała udział w igrzyskach Wspólnoty Narodów, które odbyły się w Victorii. Zdobyła tutaj srebrny medal w konkurencji biegu na 400 m. W 1995 została dwukrotną złotą medalistką igrzysk afrykańskich w konkurencji biegu na 400 m zarówno indywidualnie, jak i w sztafecie. Ponadto wystąpiła w dwóch konkurencjach rozgrywanych na mistrzostwach globu w Göteborgu – na dystansie 400 m indywidualnie zajęła w fazie finałowej 5. miejsce, natomiast w sztafecie zajęła 6. miejsce (też w finale konkurencji).
Na igrzyskach olimpijskich w Atlancie wywalczyła srebrny medal w konkurencji sztafety 4 × 400 m, w finale tejże konkurencji uzyskała z koleżankami z zespołu czas 3:21,04. Na tym samym dystansie startowała też indywidualnie, w finale zajęła 6. miejsce z rezultatem czasowym 49,77.