Po układzie Sikorski-Majski, zwolniony 15 października 1941, 26 listopada 1941 wstąpił w Buzułuku do Armii Polskiej, przydzielony jako dowódca szwadronu przybocznego gen. Władysława Andersa.
W połowie grudnia 1942 zgłosił się do służby w Kraju. Zrezygnował z możliwości uczestnictwa w kursie Wyższej Szkoły Wojennej. Przez Bagdad, Suez, Durban (Afryka Południowa), Rio de Janeiro (Brazylia), Nowy Jork (USA) dotarł 20 maja 1943 do Glasgow (Wielka Brytania), przydzielony do dyspozycji Oddziału Personalnego Sztabu Naczelnego Wodza.
Przeszkolony ze specjalnością w dywersji i odbiorze zrzutów na kursach specjalnych dla kandydatów na cichociemnych, m.in. spadochronowym, instruktor kursu odprawowego (STS 46, Michley). Zaprzysiężony na rotę ZWZ/AK 3 września 1943 w Londynie. Awansowany na stopień rotmistrza 10 października 1943, przerzucony do Głównej Bazy Przerzutowej „Jutrzenka” w Latiano, nieopodal Brindisi (Włochy). Od 16 lutego 1944 oficer operacyjny Bazy nr 11 (G.B.P.). Od 11 kwietnia 1944 na Stacji Wyczekiwania „A”.