Początkowo Hieronim znał nauki Wigilancjusza jedynie z opisu Ripariusa, jednak późną jesienią 406 r. mnich Sisinnius dotarł do Betlejem i dostarczył mu dzieło akwitańskiego duchownego. Sinsinnus planował pozostać do święta Objawienia Pańskiego, jednak poczuł się zobowiązany wrócić wcześniej, niż planował. Hieronim musiał podyktować dzieło Przeciw Wigilancjuszowi w ciągu jednej nocy.
Dzieło Hieronima jest głównym źródłem wiedzy na temat Wigilancjusza. Sprzeciwiał się powszechnemu kultowi świętych i męczenników, oraz różnego rodzaju jego przejaw, jak np. kult relikwii, uważając je za elementy pogańskie. Sprzeciwiał się takiemu dawaniu jałmużny, które nie zwraca uwagi na jej społeczne skutki, i kierowaniu wszystkich datków do mnichów żyjących w krajach pogańskich, gdy nie brak było ubogich we własnym kraju. Nisko cenił życie monastyczne, uważając je za szkodliwe dla troski o duszę, i wydaje się, że był przeciwny narzucanemu z góry celibatowi duchowieństwa.