Wkrótce związała się z Warehouse Theatre, niezależnie finansowaną sceną dla zespołów muzycznych, permanentnie cierpiącą na brak funduszy. Mimo że właściciele theatre początkowo sprzeciwiali się dziwnym, kolczykowanym punkom, występującym tam w swoich skórzanych okryciach, Anne była w stanie skutecznie zaaranżować program teatru. Zespoły takie jak Siouxsie and The Banshees, Generation X czy The Damned, należały do lokalnej sceny i występowały w Warehouse dodatkowo obok teatru, tańca, komedii i projektów poetyckich. Anne Clark zdołała zaprosić do teatru artystów takich jak Paul Weller, Linton Kwesi Johnson, French & Saunders, The Durutti Column, Ben Watt (obecnie będący członkiem Everything but the Girl) i wielu innych. Sama również eksperymentowała z muzyką i słowami, i po raz pierwszy pojawiła się na scenie w Cabaret Futura Richarda Strange’a razem z Depeche Mode.
Dalsze życie thumb|Anne Clark 2014 W 1982 Anne Clark wydała swój pierwszy album pt. The Sitting Room, do którego piosenki napisała sama. Na następnych albumach Changing Places (1983), Joined up Writing (1984), Hopeless Cases (1987), Anne współpracowała ze znajomym z Warehouse: pianista David Harrow podpisany również jako współautor. Razem stworzyli piosenki takie jak Sleeper in Metropolis, Our Darkness lub Wallies uznane za kamienie milowe lat 80.