Po zwycięstwie powstańców nad bolszewikami i zajęciu miasta 8 sierpnia 1918 r., został wyznaczony na dowódcę nowo formowanej Iżewskiej Armii Ludowej, a następnie głównodowodzącego powstańczych sił zbrojnych Kraju Prikamskiego. 20 października tego roku, po konflikcie z politycznymi władzami powstańczymi, został zwolniony z zajmowanych funkcji. Na pocz. listopada uczestniczył w ostatnich walkach pod Iżewskiem, po czym przedostał się do Ufy, gdzie wstąpił do Armii Syberyjskiej. 3 grudnia został komendantem garnizonu Tomska. Odkomenderowany do Iżewska po zdobyciu go przez wojska białych w maju 1919. Od 1 czerwca tego roku w stopniu pułkownika był zastępcą dowódcy iżewskiej dywizji strzeleckiej. Podczas odwrotu wojsk białych uczestniczył w tzw. Wielkim Syberyjskim Marszu Lodowym przez zamarznięte Jezioro Bajkał na Zabajkale. W 1921 r. przeszedł do Mandżurii. Na emigracji zamieszkał w USA.
Linki zewnętrzne Biografia płk. Dmitrija I. Fiediczkina (jęz. rosyjski)
Bibliografia Ижевско-Воткинское восстание. 1918 г., Moskwa 2000