Po zdobyciu Armawiru 13 września, powrócił na linię kolejową Armawir-stanica Kawkazskaja. Uczestniczył w ponownym zdobywaniu Armawira, po czym wspierał natarcie wojsk gen. Piotra N. Wrangla na Stawropol. Od końca października działał na linii kolejowej Armawir-stanica Niewinnomysskaja.
Na początku 1919 r. operował nad Donem w składzie 1 Dywizjonu Pociągów Pancernych. 28 lutego tego roku pod stacją Baronskaja uratował od zniszczenia 1 Batalion 1 Pułku Markowskiego, odpierając atak bolszewickiej piechoty wspieranej przez 2 pociągi pancerne. Od początku lipca brał udział w bardzo ciężkich walkach pod Carycynem. Potem został przeniesiony na kierunek moskiewski.
W nocy z 19 na 20 września 1919 r. wraz z lekkim pociągiem pancernym „Oficer” zdobył dworzec w Kursku, w wyniku czego miasto zostało zajęte przez oddziały gen. Antona I. Denikina. Następnie został przeniesiony na tyły, do walki z oddziałami powstańczymi Nestora I. Machno. Podczas walki w rejonie stacji Sofijewka został uszkodzony przez pociąg pancerny „machnowców”.