Jest ona zazwyczaj akceptowana także przez innych polskich autorów Tomasz Sudoł wskazuje jednak, że Datner opierał się na relacji wyłącznie jednego świadka, stąd nie można wykluczyć, że liczba ofiar była w rzeczywistości niższa.

Rejestr miejsc i faktów zbrodni popełnionych przez okupanta hitlerowskiego na ziemiach polskich w latach 1939–1945 podaje nazwiska 23 zidentyfikowanych ofiar – mieszkańców Śladowa, Famułek Królewskich, Łasic, Przęsławic i Wilcza Śladowskiego.

Z masakry ocalały tylko dwie osoby: Stanisław Klejnowski i Alfred Kitliński (obaj byli mieszkańcami gminy Tułowice). Ten drugi stracił w czasie egzekucji dziadka i 10-letniego brata.

Zbrodni dokonała bliżej niezidentyfikowana jednostka pancerna Wehrmachtu. Szymon Datner przypuszcza, że sprawcami mogli być żołnierze operującej w tym rejonie, a zarazem znanej z licznych zbrodni wojennych, 4 Dywizji Pancernej z XVI Korpusu 10 Armii. Jan Jarecki odpowiedzialnością za zbrodnię obarcza żołnierzy wchodzącego w skład tej dywizji 12. pułku strzelców, którym dowodził ppłk Konrad von Czettritz und Neuhaus.