Mikołaj Zalaszowski (ur. 17 sierpnia 1631 prawdopodobnie w Żelisławicach, zm. 21 września 1703 w Poznaniu) – prawnik polski, duchowny katolicki, profesor Akademii Krakowskiej, profesor i rektor Akademii Lubrańskiego w Poznaniu.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej, nobilitowanej w 1555 i pieczętującej się herbem Półkozic. W 1648 rozpoczął studia na Wydziale Filozofii Akademii Krakowskiej, gdzie w 1652 uzyskał stopień magistra filozofii (Wielkopolski słownik biograficzny: doktorat filozofii). Naukę kontynuował na uczelniach zagranicznych, najpierw w Niemczech, potem we Włoszech, by 14 lutego 1656 na rzymskim uniwersytecie La Sapienza obronić doktorat obojga praw. W czasie pobytu w Rzymie przyjął także święcenia kapłańskie.
W 1659 powrócił do kraju i został profesorem w Kolegium Prawniczym Akademii Krakowskiej. Niebawem skierowany został do Poznania i na tamtejszej Akademii Lubrańskiego podjął wykłady z prawa rzymskiego i kanonicznego. Powołany został także na stanowisko rektora uczelni poznańskiej. Przez około dziesięć lat dzielił swój czas między obie akademie, dopiero w 1669 na stałe wiążąc się z Poznaniem, z racji otrzymania godności kanonika miejscowej kapituły katedralnej (chociaż był zarazem kanonikiem przy kościele Wszystkich Świętych w Krakowie).