Minotaurazaur (Minotaurasaurus) – rodzaj dinozaura z rodziny ankylozaurów (Ankylosauridae) żyjącego w późnej kredzie na terenie dzisiejszej Azji. Obejmuje jeden gatunek – Minotaurasaurus ramachandrani. Epitet rodzajowy oznacza „jaszczur o głowie człowieka-byka” i odnosi się do mitologicznego Minotaura, stworzenia o ludzkim ciele i byczej głowie, zaś gatunkowy honoruje Vilayanura Ramachandrana, który udostępnił skamieniałość minotaurazaura do badań naukowych.
Holotyp (INBR21004) zawiera niemal kompletną, znakomicie zachowaną czaszkę. Wykazuje ona wiele cech typowych dla innych ankylozaurów, takich jak Pinacosaurus i Saichania, jednak bliższe pokrewieństwo filogenetyczne Minotaurasaurus nie zostało ustalone. Puszka mózgowa jest bardziej prymitywnie zbudowana niż u innych przedstawicieli Ankylosauridae odkrytych na pustyni Gobi. Czaszka mierzyła około 30 cm długości i 43 cm szerokości pomiędzy rogami wyrastającymi z tyłu głowy. Szerokość kości przedzębowej wynosiła 10,3 cm. Dowodzi to, że całe zwierzę dorastało do co najmniej 4,2 m długości, przy czym niepołączone osteodermy sugerują, że odkryty osobnik nie był w pełni dorosły. Zęby Minotaurasaurus były liściokształtne i mierzyły około 5 mm długości i 5 szerokości.