Za poparciem tych tez świadczą ludzkie preferencje doboru partnera, zachowania związane z zalotami, genetyka zachowania, psychometryka i wzorce ścieżek życiowych. Teoria wysuwa wiele dających się testować hipotez i rzuca światło na ludzkie sposoby poznania, motywację, komunikację, seksualność i kulturę.
Miller zakłada, że umysły ludzi wyewoluowały nie jako maszyny przetrwania, ale jako maszyny zalotów i sugeruje, że najbardziej ekspresyjne umiejętności są narzędziami służącymi zalotom. Wyewoluowały one, by przyciągać i zabawiać partnerów seksualnych. Poprzez odejście od spojrzenia na ewolucję, które koncentruje się na przetrwaniu na rzecz spojrzenia, które koncentruje się na zalotach, Miller stara się ukazać, jak może to wytłumaczyć wiele zagadek umysłu. Opublikował wiele prac na temat percepcji wzrokowej, poznania, uczenia się, robotyki, sieci neuronowych, algorytmów genetycznych, teorii gier ewolucyjnych, początków języka, muzyki, kultury, inteligencji, ideologii i świadomości. W szczególności bada ludzkie adaptacje umysłu w celu oceniania, podejmowania decyzji, zachowania strategicznego i komunikacji w kontekście społecznym i płciowym. Mózg traktowany jest przez niego jako kosztowne upośledzenie, a nie narząd wspomagający przetrwanie. Dobór płciowy generuje innowacyjność, która jest analogonem genetycznych mutacji.