Kalfatrowanie (oakum)
Specyficzną postacią pakuł stosowanych jako materiał uszczelniający są tradycyjne szczeliwa kalfaterskie (ang. oakum), czyli włókna konopne, lniane, jutowe lub manilowe, skręcone w pasma i nasączone smołą drzewną albo innym lepiszczem dziegciowym. Źródła historyczne dotyczące rozwoju upraw roślin włóknistych w Polsce wspominają, że pakuły konopne wytwarzane w kraju były eksportowane m.in. przez Gdańsk jako materiał do uszczelniania poszycia statków.
W budownictwie okrętowym oakum stanowiło podstawowy materiał kalfaterski: impregnowane pakuły wbijano za pomocą dłut kalfaterskich i młotków w szczeliny między deskami poszycia i pokładu oraz w stykach elementów metalowych, a następnie powierzchnię spoiny zalewano gorącą smołą lub lepikiem, co zapewniało wodoszczelność konstrukcji . W literaturze anglojęzycznej opisuje się, że w nowoczesnych zastosowaniach morskich włókna do produkcji oakum pozyskuje się z konopi lub juty, a tradycyjnym środkiem impregnującym była smoła sosnowa typu Stockholm tar lub inne substancje smoliste.