Jest to książka o dziedziczeniu i ewolucji, o wskazówkach dotyczących naszej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, które tkwią w każdym z nas, a także o tym, co genetyka może, a czego nie może powiedzieć nam o nas samych. Tytuł Język genów wskazuje na analogię między ewolucją biologiczną a ewolucją języka. Genetyka sama w sobie jest bowiem swoistym językiem, zbiorem odziedziczonych instrukcji przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Ma swój słownik - stanowią go same geny, gramatykę - sposób, w jaki zorganizowana jest informacja genetyczna, i literaturę - tysiące instrukcji potrzebnych do utworzenia żywej istoty. Język oparty jest na cząsteczce DNA, słynnej podwójnej helisie, która stała się sloganem XX wieku. Zarówno języki jak i geny podlegają ewolucji, Tak jak żywe języki świata i spisane w nich dzieła ujawniają wiele informacji o wymarłych przodkach, geny i skamieliny dają wgląd w przeszłość biologiczną. Gdy zaczynamy się uczyć odczytywać język genów to dzięki niemu dowiadujemy się zaskakujących rzeczy o naszej historii, obecnej kondycji, a nawet o przyszłości.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Steve Jones (biolog) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.