Ukazuje się jednodniówka redagowana przez uczniów. 1973 – w 200-lecie utworzenia Komisji Edukacji Narodowej szkoła bierze udział w spotkaniu najstarszych szkół w Polsce. 1975 – w 30-lecie pracy w warunkach powojennych, szkoła wzbogaca się o wyposażenie pracowni audiowizualnych. Zaczyna się prowadzić klasy o profilu sportowym w lekkoatletyce i piłce ręcznej. 1980 - utworzenie Koła Zakładowego „NSZZ Solidarność”. 1981 – funkcję dyrektora szkoły obejmuje Eugenia Piekarska. Powołanie Szkoły Mistrzostwa Sportowego o specjalności lekkoatletycznej. Uczennice zdobywają 1 miejsce w Mistrzostwach Polski w piłce ręcznej juniorek. 1982 - umiera Zofia Romaniuk „Franusiowa” najstarsza pracownica szkoły (od 1922r.) odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. 1983 – szkoła otrzymuje nazwę: Zespół Szkół Ogólnokształcących nr 11 w Warszawie. Zdobycie 1. miejsca w Mistrzostwach Polski Juniorek w piłce ręcznej dziewcząt. 1984 - funkcję dyrektora szkoły obejmuje Ewa Pągowska. 1986 – nakładem Państwowego Instytutu Wydawniczego ukazuje się praca zbiorowa pt. „Szkoła im. Juliusza Słowackiego w Warszawie” z tekstem Heleny Kasperowiczowej oraz wspomnieniami i opracowaniami byłych wychowanek. 1988 – funkcję dyrektora szkoły obejmuje Karol Bałan. Otwarcie internatu dla uczniów Szkoły Mistrzostwa Sportowego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — VII Liceum Ogólnokształcące im. Juliusza Słowackiego w Warszawie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.