W pierwszych latach pracy odbył szereg staży naukowych m.in. w Brytyjskim Laboratorium Badań nad Rozrodem Zwierząt w Cambridge pod kierunkiem Tadeusza Manna, w Katedrze Anatomii i Histologii Wydziału Weterynaryjnego Uniwersytetu w Mediolanie pod kierunkiem prof. Antonio Lauria, w Instytucie Immunologii i Immunogenetyki na Wydziale Weterynaryjnym Akademii Rolniczej we Wrocławiu pod kierunkiem Henryka Balbierza.

W 1982 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk rolniczych z zakresu biologii rozrodu zwierząt, a w 1990 tytuł naukowy profesora. Na stanowisko profesora zwyczajnego został mianowany w 1997. W latach 1984–1987 pełnił funkcję dziekana Wydziału Zootechnicznego, a w latach 1987–1989 oraz 1989–1991 prorektora ds. nauki i współpracy z zagranicą, zaś w latach 1991–1993 oraz 1993–1999 przez dwie kadencje rektora Akademii Rolniczej w Krakowie.

W 1999 został wiceprzewodniczącym Komisji Rozwoju Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, a w 2002 powołany został w skład Państwowej Komisji Akredytacyjnej w I kadencji jej działalności w Polsce.