Po śmierci Iwana Asena II nastąpił stopniowy upadek dynastii. Państwo niszczyły najazdy tatarskie, odbudowywało się znaczenie Bizancjum, swoje interesy w tym regionie zaczynali realizować Węgrzy i Serbowie, a pomiędzy członkami dynastii toczyły się walki wewnętrzne. W efekcie kolejni władcy z dynastii Asenowiczów stopniowo coraz bardziej uzależniali się od sąsiadów, zgadzając się m.in. na płacenie trybutu chanom mongolskim. Ostatni męski potomek Asenowiczów, Koloman II Asen został zamordowany po krótkich rządach w 1256.
Następcy Kolomana II byli jednak blisko spokrewnieni z Asenowiczami. W 1256 na tronie carskim zasiadł Mico, który był szwagrem Kolomana II, a jego syn Iwan Asen III panował w Bułgarii w latach 1279–1280. Także kolejne dynastie panujące w drugim państwie bułgarskim, Terterowiczów i Szyszmanowiczów były związane przez małżeństwa z Asenowiczami.
Wspomniany Iwan Asen III, żonaty z Ireną z bizantyńskiej dynastii Paleologów osiadł w Bizancjum, gdzie zapoczątkował rozbudowaną rodzinę, także nazywającą się Asenowiczami. Jej przedstawiciele m.in. rządzili na wyspach Lemnos, Imbros czy Kefalinii. Rodzina ta przetrwała do XIX w.
Literatura Ilona Czamańska, Asenowicze [w:] Słownik dynastii Europy, red. J. Dobosz, M. Seweryński, Poznań 1999, s. 36-37. T. Wasilewski, Historia Bułgarii, Wrocław 1988.
Linki zewnętrzne Genealogia Asenowiczów na euweb.cz
Kategoria:Bułgarskie dynastie !