Pod jego kierunkiem usprawniono pracę zakładu, położono większy nacisk na odlewanie dział polowych. Wskutek jednak niewielkich funduszów nie zdołano bardziej rozwinąć produkcji (w latach 1780-1789 na cele produkcyjne, poza kosztami personelu, wydano zaledwie około 173 000 zł). Od 1780 do 18 lutego 1789 r. ludwisarnia odlała 50 dział polowych, 6 granatników, 2 moździerze i II dział żelaznych, próbnych. Wszystkie działa nowe i dawne wylawetowano. Wykonano też 36 wozów amunicyjnych, trzy wozy pod pontony i kuźnię polową.
W 1777 r. w arsenale warszawskim było 38 dział, 5 granatników i 2 moździerze. W Kamieńcu znajdowały się 234 działa, w tym 58 żelaznychAndrzej Grabski Zarys dziejów wojskowości..., s. 212.. Przygotowano znaczne zapasy prochu i amunicji artyleryjskiej, produkowanej głównie przez manufakturę w Ruskim Brodzie. W Łomiankach pod Warszawą wybudowany został młyn prochowy.
W 1777 korpus podzielony był na dwie brygady: warszawską i kamieniecką, z których każda składała się z trzech kompanii. Ich stan etatowy wynosił 393 ludzi, faktyczny zaś 388.