Rezultaty badań. W: Reformacja w dawnej Rzeczypospolitej i jej europejskie konteksty. Postulaty badawcze. Red. P. Wilczek. Warszawa 2010, s. 153–155.
Posiadał dość gruntowne wykształcenie, o czym świadczy znajomość łaciny, być może języka czeskiego, liczne w jego twórczości odwołania do literatury doby Renesansu oraz cytaty z dzieł pisarzy kościelnych i teologów. Nie wiadomo czy kształcił się na Śląsku, czy w jednej z licznych w Małopolsce szkół kalwińskich.
W roku 1612 był cesarskim poborcą ceł i podatku piwnego w Pszczynie. Pobierał cło należące do regaliów oraz podatek od obywateli, którzy warzyli i sprzedawali piwo. Funkcję tę pełnił jeszcze w 1617 roku.
Był kalwinistą zaangażowanym w życie religijne protestantów śląskich i małopolskich. Prowadził zaciętą polemikę z katolikami. Utrzymywał ścisłe kontakty z przedstawicielami różnowierstwa polskiego i środowiskiem wyznaniowym braci czeskich. Współpracował z kalwińskimi duchownymi: Franciszkiem Stankarem młodszym i Krzysztofem Kraińskim. Utrzymywał kontakty również z braćmi polskimi. Wyraźne związki łączyły go z Bartłomiejem Bythnerem seniorem kalwińskiego dystryktu oświęcimskiego, który był jego przyjacielem i protektoremD. Rott: Wachenius Piotr. W: Słownik pisarzy śląskich. T. 1. Red. Jacek Lyszczyna, Dariusz Rott. Katowice 2005, s.