Zmarł w marcu 1940 roku we Wrocławiu.
Wprowadził do psychiatrii termin perseweracji. Był też autorem pojęć urojeń resztkowych (Residualwahn) i odnoszenia do siebie (Eigenbeziehung). Był zwolennikiem terapii łóżkowej chorych psychicznie (Bettbehandlung). Wygłosił wykłady na ten temat na X Międzynarodowym Kongresie Medycznym w Berlinie w 1890 i na IV Międzynarodowym Kongresie Psychiatrów w Paryżu w 1900 roku. Był członkiem zagranicznym Société Médico-Psychologique w Paryżu (1893) i członkiem korespondencyjnym Wiener Verein für Psychiatrie und Neurologie (1902).
Lista prac
Simulation von Schwachsinn bei bestehender Geistesstörung; motivirtes Gutachten.. Vierteljahrsschrift für gerichtliche Medizin 49, ss. 64–72, 1888 Ueber das Symptom der Verbigeration. Allgemeine Zeitschrift für Psychiatrie 46, ss. 168–232, 1889 Ein weiterer Fall von Simulation von Schwachsirn bei bestehender Geistesstörung. Vierteljahrsschrift für gerichtliche Medizin 52, ss. 291–306, 1890 Die Bettbehandlung der Irren. Berliner klinische Wochenschrift 27, ss. 863–866, 1890 Erörterungen über die Paranoia vom klinischen Standpunkte. Centralblatt für Nervenheilkunde und Psychiatrie 3, ss.